Menu
Kad Drina nije granica

A+ A A-

Legat Rodljuba Čolakovića i Milice Zorić u Muzeju Semberije

  • Autor Marija

Za grad Bijeljinu i zavičajni muzej veliki značaj ima legat Rodoljuba Čolakovića i njegove supruge Milice Zorić, nastao u periodu 1980-1983-1989. godine.

Višedecenijski stanovnici Beograda i osvjedočeni poklonici kulture i umjetnosti, Čolaković i njegova supruga, i sama umjetnica, ostavili su takođe veliki legat i Muzeju savremene umetnosti u Beogradu.

Sadržaj bijeljinskog Legata čini preko tri hiljade knjiga, više stotina fotografija, brojni tematski foto-albumi, vrijedni umjetnički predmeti, namještaj, te izuzetna kolekcija tapiserija Milice Zorić. Legatu pripada i zdanje Spomen-doma „Crvena pravda“ otvoreno 1982. godine.

Rodoljub Čolaković (Bijeljina, 1900– Beograd, 1983) potiče iz jedne od najstarijih i najbogatijih bijeljinskih porodica.Već u ranoj mladosti prihvata socijalističke ideje. Od 1919. godine aktivan je član Socijalističke partije BiH, a zatim i Socijalističke radničke partije Jugoslavije (komunista). Godine 1921. kao član revolucionarne grupe „Crvena pravda“ zbog atentata na ministra unutrašnjih poslova Kraljevine SHS Milorada Draškovića, biva osuđen na dvanaest godina zatvora.

Od 1936. godine je u Politbirou CK ilegalne KPJ, i jedan od organizatora NOR-a u Srbiji i Bosni 1941. U posleratnom periodu je prvi predsjednik vlade NR Bosne i Hercegovine, ministar prosvjete u vladi Federativne Narodne Republike Jugoslavije, potpredsjednik Saveznog izvršnog veća i istaknuti društveno-politički radnik SFRJ i BiH. Iza sebe je ostavio zapažene književne i publicističke radove.

Milica Zorić (Split, 1908 – Beograd, 1989) odrasla je u Beogradu okružena umjetnicima i umjetnošću. Pohađala je slikarsku školu i studije istorije umjetnosti, ali je povezanost sa ljudima bliskim zabranjenoj KPJ tridesetih godina 20. vijeka uvela u svijet revolucionarnih i boljševičkih ideja u kome će upoznati i Rodoljuba Čolakovića.

Zajednički život (vjenčali se 1939. u Beogradu) biće prekinut tokom ratnih godina koje Čolaković provodi u partizanima a Milica kao zatvorenica u logorima Lobor-grad i Banjica. U drugoj polovini 20. vijeka, decenijama potiskivanu umjetničku energiju i talenat, Milica Zorić iskazuje kroz originalan likovni izraz – tapiseriju, što je svrstava među začetnike ove discipline u bivšoj Jugoslaviji i istaknutog predstavnika srpske moderne umjetnosti.

Iako su Rodoljub Čolaković i Milica Zorić u Bijeljini proveli vrlo kratak period zajedničkog života tokom 1940/41. godine, njegova duboka povezanost sa Semberijom i činjenica da je svojim društveno-političkim autoritetom podržao osnivanje muzeja u rodnom gradu, bili su presudni za nastanak velikog i vrijednog legata u Muzeju Semberije.

Poslednja decenija 20. vijeka sa svim promjenama koje su je obilježile,nije bila osobito naklonjena ostavštini socijalističke Jugoslavijeilegat Rodoljuba Čolakovića i Milice Zorić preko noći je izgubio svoje društveno značenje. Uprkos tome, vrijednost Legata kao izuzetne kulturne baštine i dalje je neosporna, posebno u kategoriji onog kulturnog dobra kakvodokazano jesu tapiserije Milice Zorić.

/Tanja Lazić/

 

Napišite komentar, jer Vaše mišljenje je važno!